آن را همی که تره دهی نان نمی دهی

آنجا که زخم کردی مرهم نمی کنی

آنجا که درد دادی درمان نمی دهی

هم چون فلک که بر سر خوان قبول ورد

آسان همی بری ز حریفان خویش دل

چون قرعه بر تو افتد آسان نمی دهی

ارزان ستانی آنچه دهم در بهای بوس