گر هیچ شبی ز آن لب تسکین دلم سازی

حاجب نبود گر تو زهری دگر آمیزی

از یک نظر تنها، دل باخته ام با تو

جان بازم اگر لطفی با آن نظر آمیزی

از دیده گلاب آرم تا با شکر آمیزی

شعر تر خاقانی چون در لبت آویزد

گوئی که همی آتش با آب درآمیزی