میان جانم بی رحم وار بگسستی

برای مهر تو جان بر میان همی بستم

چرا به کینه جانم میان فرو بستی

خبر نداری کز بس کرانه جوئی و کبر

مرا طفیل کسان مرهمی همی دادی

کنون ز دادن آن قدر نیز وارستی

بسا طویله گوهر که چشم من بگسست