سروی و چون روان شوی شور هزار لشکری

ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبری

رونق آفتاب شد زان رخ هم چو مشتری

ماهی و چون عیان شوی شمع هزار مجلسی

طره تو به رغم من چون شب من به تیرگی

کیسه من ز ناز تو چون لب تو به لاغری

گرچه سپید کاری است از همه روی کار تو