به یاد نارمت ایرا که یادگار بلایی

مرا ز تو همه عمر است ماتم همه روزه

که هم چو عید به سالی دوبار روی نمایی

چو عمر رفته به محنت که غم فزاید یادش

چو روز فرقت یاران که نشمرند ز عمرش

ز عمر نشمرم آن ساعتی که پیش من آیی

ز خوان وصل تو کردم خلال و دست بشستم