چون رسیدی بر در لاصدر الا جوی از آنک

بلکه بر سر هر سری را صد کلاه آید عطا

هر چه جز نور السموات از خدائی عزل کن

گر تو را مشکوه دل روشن شد از مصباح لا

کعبه را هم دید باید چون رسیدی در منا

ور تو اعمی بوده ای بر دوش احمد دار دست

کاندر این ره قائد تو مصطفی به مصطفا