چو حقه بی دل و مغزی چو مهره بی سر و پا

جهان به بوالعجبی تا کیت نماید لعب

به هفت مهره زرین و حقه مینا

تو را به مهره و حقه فریفتند ایراک

فریب گنبد نیلوفری مخور که کنون

اجل چو گنبد گل برشکافدت عمدا

ز خشک سال حوادث امید امن مدار