سیاه گشت به پیرانه سر، سر دنیا

ثنای او به دل ما فرو نیاید از آنک

عروس سخت شگرف است و حجله نا زیبا

سپید روی ازل مصطفی است کز شرفش

فلک به دایگی دین او در این مرکز

زنی است بر سر گهواره ای بمانده دوتا

دمش خزینه گشای مجاهز ارواج