سزاست این سر سگ سار سنگ سار سزا

نگر که نام سری بر چنین سری ننهی

که گنبد هوس است این و دخمه سودا

سری دگر به کف آور که در طریقت عشق

چرا چو لاله نشکفته سر فکنده نه ای

که آسمان ز سر افکندگی است پا برجا

تو را میان سران کی رسد کله داری