تو را ز پشتی همت به کف شود ملکت

به روز معرکه برگستوان به از هرا

تو را که رشته ایمان ز هم گسست امروز

سحاء خط امان از چه می کنی فردا

بلی ز پهلوی آدم پدید شد حوا

چو همت آمد هر هشت داده به جنت

که از سر دو گروهی است شورش و غوغا