به وقت مکرمه بحر کفش چو موج زدی

گذاشت مهر دواج و فکند صبح لوا

ز بوی خلقش حبل الورید یافت حیات

ز فر لطفش حبل المتین گرفت بها

حباب وار بدی هفت گنبد خضرا

سزد که چون کف او نشر کرد نشره جود

روان حاتم طی، طی کند بساط سخا