اندر جزیره ای و محیط است گرد تو

بر فقر دست کش که عروسی است خوش لقا

جان را به فقر باز خر از حادثات از آنک

خوش نیست این غریب نوآئین در این نوا

زین سوت موج محنت و زان سو شط بلا

از رمز درگذر که زمین چون جزیره ای است

گردون به گرد او چو محیط است در هوا