چون عقل هم شهنشه و هم پاسبان ما

بر خوان این جهان زده انگشت بر نمک

ناخورده دست شسته ازین بی نمک ابا

آزاد کرده در او بود عقل و او

او رحمت خداست جهان خدای را

از رحمت خدای شوی خاصه خدا

ای هست ها ز هستی ذات تو عاریت