خاقانی از عطای تو هست آیت ثنا

او رحمت خداست جهان خدای را

از رحمت خدای شوی خاصه خدا

ای هست ها ز هستی ذات تو عاریت

مرغی چنین که دانه و آبش ثنای توست

مپسند کز نشیمن عالم کشد جفا

از عالم دو رنگ فراغت دهش چنانک