جولانگه تو زان سوی الاست گر کنی

ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لا

لا در چهار بالش وحدت کشد تو را

هژده هزار عالم ازین سوی لا رها

از عشق ساز بدرقه پس هم به نور عشق

از تیه لا به منزل الا الله اندرآ