می دان که دل ز روی شناسان آن سراست

برگ هزار طوبی و زین باغ یک گیا

فتراک عشق گیر نه دنبال عقل ازآنک

عیسیت دوست به که حواریت آشنا

مشمارش از غریب شماران این سرا

دل تا به خانه ای است که هر ساعتی در او

شمع خزاین ملکوت افکند ضیا