عزلت گزین که از سر عزلت شناختند

دل را ز پنج نوش سلامت کنی دوا

همت ز آستانه فقر است ملک جوی

آری هوا ز کیسه دریا بود سقا

آدم در خلافت و عیسی ره سما

شاخ امل بزن که چراغی است زود میر

بیخ هوس بکن که درختی است کم بقا