پس پایمال مال مباش از سر هوا

شاخ امل بزن که چراغی است زود میر

بیخ هوس بکن که درختی است کم بقا

گر سر یوم یحمی بر عقل خوانده ای

تنگ آمده است زلزلت الارض هین بخوان

بر مالها و قال الانسان مالها

حق می کند ندا که به ما ره دراز نیست