پس آسمان به گوش خرد گفت شک مکن

شرعش مدار قبله و او قبله ثنا

از آسمان نخست برون تاخت قدر او

هم عرش نطعش آمد و هم سدره متکا

کان قدر مصطفی است علی العرش استوی

آن شب که سوی کعبه خلت نهاد روی

این غول خاک بادیه را کرد زیر پا