خویشتن هم جنس خاقانی شمارند از سخن

پوستشان از سر برون آرم که مارند از لقا

لشکر عادند و کلک من چو صرصر در صریر

نسل یاجوجند و نطق من چو صور اندر صدا

پارگین را ابر نیسانی شناسند از سخا

نی همه یک رنگ دارد در نیستان ها ولیک

از یکی نی قند خیزد وز دگر نی، بوریا