پلاسی پوشم اندر سنگ خارا

مرا بینند اندر کنج غاری

شده مولو زن و پوشیده چوخا

به جای صدره خارا چو بطریق

چو آن عود الصلیب اندر بر طفل

صلیب آویزم اندر حلق عمدا

وگر حرمت ندارندم به ابخاز