گنج روان زیر دلق مار نهان در عصا

خادم این جمع دان و آبده دستشان

قبه ازرق شعار، خسرو زرین غطا

صاحب دلق و عصا چون خضر و چون کلیم

کرده به دیوان دل چرخ و زمین را لقب

پیر تجشم نهاد زشت شبانگه لقا

از گه عهد الست چیره زبان در بلی