بو که به دیوان عشق نام برآید مرا

لعل تو طرف زر است بر کمر آفتاب

وصل تو مهر تب است در دهن اژدها

بر سر کوی تو من نایب خاقانیم

صبح امید منی طاب علیک الصبوح

گرچه به شب های هجر طال علی البلا

موی شکافم به شعر موی شدستم ز غم