مرغان بر در به پای عنقا در خلوه جای

کاین حرم کبریاست بار بود تنگ یاب

فاخته گفت آه من کله خضرا بسوخت

حاجب این بار کو ورنه بسوزم حجاب

فاخته با پرده دار گرم شده در عتاب

هاتف حال این خبر چون سوی عنقا رساند

آمد و در خوردشان کرد به پرسش خطاب