آخته شمشیر غیب، تاخته چون شیر غاب

از شغب هر پلنگ شیر قضا بسته دم

وز فزغ هر نهنگ حوت فلک ریخت ناب

از پی تایید او صف ملائک رسید

در عملش میر نحل نیزه کشیده چو نخل

غرقه صد نیزه خون اهل طعان و ضراب

چون الف سوزنی نیزه و بنیاد کفر