زآن ز حقش بی حساب هست عطا در حساب

حامل وحی آمده کامد یوم الظفر

ای ملکوت الغزاه ای ثقلین النهاب

خاطر خاقانی است مدح گل مصطفی

کی شکند همتش قدر سخن پیش غیر

کی فکند جوهری دانه در در خلاب

یارب ازین حبس گاه باز رهانش که هست