صبح خرد چون دمید آب شود کار آب

گفتمش ای صبح دل سکه کارم مبر

زر و سر اینک ز من سکه رخ برمتاب

من نکنم کار آب کو ببرد آب کار

من به تو ای زود سیر تشنه دیرینه ام

دشنه مکش هم چو صبح تشنه مکش چون سراب

نقب زدم در لبت روی تو رسوام کرد