زاده خاطر بیار کز دل شب زاد صبح

سقف فلک را به صبح کرد خراب و یباب

گفت دمیده است صبح منشین خاقانیا

حضرت خاقان شناس مقصد حسن المآب

کرد در این سبز طشت خایه زرین عزاب

خاطر تو مرغ وار هست به پرواز عقل

یافته هر صبح دم دانه اهل ثواب