صبح نکردی عمود، مه نتنیدی طناب

چرخ بدوزد چو تیر صبح بسوزد چو مهر

رمح تو گاه طعان، تیغ تو گاه ضراب

گرنه به کار آمدی خیمه خاص تورا

تا شب تو گشت صبح، صبح تو عید بقا

جامه عیدی بدوخت بخت تو خیر الثیاب

عدل تو چون صبح راست نایب فاروق گشت