به عود سوخته دندان سپیدی اصحاب

به تاب یک سر ناخن قواره مه را

دو شاخ چون سر ناخن برا نمود بتاب

به سوز مجمر دین از بلال سوخته عود

به یار محرم غار و به میر صاحب دلق

به پیر کشته غوغا، به شیر شرزه غاب

به بوتراب که شاه بهشت قنبر اوست