به هفت مردان بر کوه جودی و لبنان

بدین دو صبح مدور ز آتش و سیماب

به صوفیان بلادوست عافیت دشمن

به حق عاقبت غم به جان غم برتاب

همه سفینه بی رخت و بحر بی پایاب

به عنکبوت و کبوتر که پیش ترس شدند

همای بیضه دین را ز بیضه خوار غراب