خلاص جان خواص است از این خراس خراب

به تاب آینه دل در این سیاه غلاف

به آب آینه جان در این کبود سراب

به مطلع خرد و مقطع نفس که در او

به تیر ناوکی از شست آه یاوگیان

که چار بالش سلطان درد به یک پرتاب

به اشک چون نمک من که بر سه پایه غم