ولی به جوشم ازین خام خای سگ سبلت

اگرچه آب مه من ببرد در مه آب

سیاه خانه وعیدان سرخ بر دل من

حریف رضوان بود و حدائق اعناب

قراطغان شه پشمین، گه طعان و ضراب

که گفته است فلان می گریزد از پی آن

که شاه بشنود و باز داردم به عقاب