به جفت و طاق آلوی جنابه و به جناب

به خایهای بط از نان خورده در دامن

به شیشه های بلور از خیو به شکل حباب

به کلبه و به سفال و ترازوی نارنج

به مشتگاه و به کشتی گه و به پیچیدن

فراز لب لب جوی محله چون لبلاب

به سر بزرگی حساد من که بودیشان