سخن که خیمه زند در ضمیر خاقانی

به حیرتند چو از منطق طیور، غراب

زهی تمیمه حسان ثابت و اعشی

زهی یتیمه سحبان وائل و عتاب

طناب او همه حبل الله آید از اطناب

بقای شاه جهان باد تا دهد سایه

زمین به شکل صنوبر فلک به لون سداب