بخت را در گلیم بایستی

قلمی کز دلم شکسته تر است

دیده دارد سپید بخت سیاه

این سپید آفت سیاه سر است

این سپیدی برص که در بصر است

چشم زاغ است بر سیاهی بال

گر سپیدی به چشم زاغ در است