همه عالم شکارگه بینی

بس نپرد کبوتری که تر است

دهر صیاد و روز و شب دو سگ است

چرخ باز کبود تیز پر است

کاین دو سگ زیر و باز بر زبر است

عقل سگ جان هوا گرفت چو باز

کاین سگ و باز چون شکارگر است