آتشی کز دل شجر زاید

رنگ خون است و خار نیشتر است

غم ز دل زاد و خورد خون دلم

خون مادر غذا ده پسر است

طعمه او هم از تن شجر است

چرخ بازیچه گون چون بازیچه

در کف هفت طفل جان شکر است