جهل عالم به عالمی سمر است

حال مقلوب شد که بر تن دهر

ابره کرباس و دیبه آستر است

عالم از علم مشتق است و لیک

معنی از اشتقاق دور افتاد

کز صلف کبر و از اصف کبر است

قوت مرغ جان به بال دل است