گل شکر را ز رشک نیشکرش

از شکرهای لفظ او اثر است

نه کلکش به نیشکر ماند

کز پی تب بریدن بشر است

زهر در حلق و خار در جگر است

نی مصریش قند می زاید

تا سمرقند قند او سمر است