لیکن چو آب روزی خضر از مسافری است

پروانه در پناه غضنفر نکوتر است

من خضر دانشم تو سکندر سیاستی

هر چند خضر پیش سکندر نکوتر است

عزم مسافران به سفر در نکوتر است

دارد سر و تنم سر و پای دل و هوات

تشریف تو سلاح تن و سر نکوتر است