حلوا بخوان خواجه مزعفر نکوتر است

ساق گیاست شبه زبانی به شکر ابر

شکر گیا ز ابر مکدر نکوتر است

خوش طبعم از عطات ولی زرد رخ ز شرم

بیمارم از دل و دم سردم مزور است

بیمار را مگو که مزور نکوتر است

بیمار دل بخورد مزور نمی رسد