راهب که دست داشت ز صد نور بر جهان

کورا دوا مفرح اکبر نکوتر است

گفتم به ترک این طرف و قبله ساختم

عرضی که از یقین مصور نکوتر است

شمع شبش ز چوب صنوبر نکوتر است

گرچه نکوست رزق فراخ از قضا ولیک

قانع شدن به رزق مقدر نکوتر است