این شعر بر بدیهه ز من یادگار دار

کز شرق و غرب نام سخنور نکوتر است

جانم به حشمت تو نه غم ناک، خرم است

کارم به همت تو نه بدتر نکوتر است

کز نوعروس با زر و زیور نکوتر است

در غیبت آن قصیده که گفتم شگرف بود

در حضرت این قصیده دیگر نکوتر است