هر دو چو صبح از عمود گنبد کافند

حجت آن اژدهای کوه شکاف است

از پی یک صره ای ز سیم و زر زرد

بر دو محک سپیدشان چه مصاف است

صبح بلی از عمود گنبد کاف است

آب زدند آسیای کام ز کینه

کینه چه دارند کاسیا به کفاف است