بخت رمیده را نتوان یافت چون توان

وز نی ستور دید که در ره غبار کرد؟

مانم به کودکی که ز نارنج کفه ساخت

پنداشت کو ترازوی زر عیار کرد

ز آن تار کآفتاب تند پود و تار کرد

خود هیچ کرم یبد شنید است هیچ کس

کو تار بست و تخم نهاد و حصار کرد