مانا که بهر تاختن مرکبان عقل

از بوقبیس حلم خود ارکان تازه کرد

قصری که عرش کنگره اوست آسمان

از عقد انجمش گهر افشان تازه کرد

مهدی به عالم آمد و میدان تازه کرد

یا عالمی ز لطف برآورد کردگار

وانگه در او معادن حیوان تازه کرد