بخت چرا بر من این همه حزن آورد

صدمه آهم شنید مذن شب گفت

زلزله گنجه باز تاختن آورد

چرخ بدی می کند سزای حزن اوست

ظلم نگر، تیغ راست عادت خون ریز

آبله بین کان نکال بر سفن آورد

در دل خاقانی ارچه آتش تب خاست