بر لب خشک ساغر اندازد

بر قدح های آسمان زنار

مشتری طیلسان در اندازد

لب زهره ز دور بوسه تر

در بر بلبله فواق افتد

کز دهان آب احمر اندازد

مرغ فردوس دیده ای هرگز