رین بر آن باد صرصر اندازد

قصر جان را مهندس قدرت

نه به پرگار و مسطر اندازد

شه چو چوگان زند سلیمان وار

جفت و طاق سپهر درشکند

جفته ای کان تکاور اندازد

بشکند سنبله به پای چنانک